فصل اول

ذكرهایى كه مؤمن، هر شبانه روز با خود همراه دارد .

دعای وقتِ بیدار شدن از خواب:

((الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَحْیَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا وَإِلَیْهِ النُّشُورُ))([iii][3]). ستایش از آن خدایى است كه ما را بعد از مردن زنده گردانید و زنده شدن به سوی اوست .

((الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی عَافَانِی فِی جَسَدِی وَرَدَّ عَلَیَّ رُوحِی وَأَذِنَ لِی بِذِكْرِهِ))([iv][4]).

ستایش از آن خدایى است كه به من تندرستى بخشید و جانم را به من باز گردانید و به من اجازه ی ذكرش را داد .

دعای هنگام ورود به مستراح وخارج شدن از آن:

پیش از وارد شدن مىگوید:

((اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِ))([v][5]) . خدایا! از شیطان های نر و ماده به تو پناه مىبرم .

و پس از خارج شدن مىگوید: ((غُفْرَانَكَ))([vi][6]). خدایا مرا بیامرز .

دعای پس از وضو:

((أَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِیكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ))([vii][7]) .

گواهى مىدهم كه معبودی به حق نیست مگر خدای یكتا و برای او هیچ شریكى نیست و گواهى مىدهم كه محمد e بنده و فرستاده ی خداست .

 

 

ذكرِ بعد از نماز وِتر:

((سُبْحَانَ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ ثَلاثَ مَرَّاتٍ یُطِیلُ فِی آخِرِهِنَّ))([viii][8]). أی بالثالثةِ ((ویرفعُ صوتَه بها))([ix][9]) .

«خداوند پاك و منـزه است، در نهایت پاكى است». سه بار آن را تكرار مىكند و مرتبه ی سوم با صداى بلند آن را مىكشـد .

آن چه در وقت اذان گفته مىشود:

شنونده ی اذان باید هر چه مؤذن مىگوید، تكرار كند به جز جمله ی: (حیَّ على الصَّلاةِ، حیَّ على الفلاح) و به جای آن بگوید: ((لا حولَ ولا قوَّةَ إلاَّ باللهِ))([x][10]) هیچ توانایى و هیچ قدرتى نیست مگر با یاری و كمك خدا. آن هم برای دوری از گناه و پایداری در فرمان او .

آن چه بعد از گفتنِ اذان لازم است بگوید.

مىگوید: ((أَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِیكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُه (اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ)، رَضِیتُ بِاللَّهِ رَبّاً وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولاً وَبِالاسْلامِ دِینًا))([xi][11]) .

گواهى مىدهم كه معبودی به حق جز خدای یكتا نیست و او هیچ شریكى ندارد و محمدe بنده و فرستاده ی خداست، درود وسلام بر بنده وفرستاده ی خدا محمد e باد .

((اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ وَالصَّلاةِ الْقَائِمَةِ، آتِ الْوَسِیلَةَ وَالْفَضِیلَةَ، وَابْعَثْهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِی وَعَدْتَهُ))([xii][12]) .

بارخدایا! ای صاحب این دعاها و نمازی كه بر پا مىشود، به محمد e وسیله (درجه ای است در بهشت كه مخصوص حضرت محمد e مىباشد) و فضیلت عطا فرما و او را مقام و منزلت نیكو كه وعده داده ای بده .

دعای هنگام پوشیدن لباس:

((الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی كَسَانِی هَذَا الثَّوْبَ وَرَزَقَنِیهِ مِنْ غَیْرِ حَوْلٍ مِنِّی وَلا قُوَّةٍ))([xiii][13]) .

ستایش از آن خدایى است كه مرا این لباس پوشانید و آن را بدون هیچ قدرت و توانایىِ من، روزی ام گردانید .

دعای هنگام خارج شدن از منزل:

((بِسْمِ اللَّهِ، تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ، لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ))([xiv][14]) .

به نام خدا برخدا توكل كردم. توانایى و قدرتى در دوری از گناه و پایداری بر طاعت [وعبادت ها] نیست، مگر به یاری خدا .

((اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَضِلَّ أَوْ أُضَلَّ، أَوْ أَزِلَّ أَوْ أُزَلَّ، أَوْ أَظْلِمَ، أَوْ أُظْلَمَ أَوْ أَجْهَلَ أَوْ یُجْهَلَ عَلَیَّ))([xv][15]).

خدایا! به تو پناه مىبرم از این كه گمراه كنم یا گمراه شوم، بلغزانم یا لغزیده شوم، ظلم كنم یا بر من ظلم شود، آزار دهم یا به من آزار رسد.

دعای هنگام رفتن به سوی مسجد:

((اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِی قَلْبِی نُورًا وَفِی بَصَرِی نُورًا وَفِی سَمْعِی نُورًا وَعَنْ یَمِینِی نُورًا وَعَنْ یَسَارِی نُورًا وَفَوْقِی نُورًا وَتَحْتِی نُورًا وَأَمَامِی نُورًا وَخَلْفِی نُورًا وَعَظِّمْ لِی نُورًا))([xvi][16]) .

خدایا! در قلبم نوری قرار ده و در چشمم نوری و در گوشم نوری و از سمت راستم نوری و از سمت چپم نوری و از بالا و از پایینم نوری و از رو به رویم و از پشت سرم نوری و برایم نوری بلندقدر [وبزرگ] قرار ده.

دعای وقت سوار شدن ماشین و هرچه به حركت درآید:

((بِسْمِ اللَّهِ، الْحَمْدُ لِلَّهِ، سُبْحَانَ الَّذِی سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِینَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ))([xvii][17]) .

به نام خدا؛ ستایش از آن خداست، منزه و پاك است آن كه برای ما این مركوب و سواری را مطیع و رام نمود درحالى كه ما توانایىِ رام كردن آن را نداشتیم. و هرآینه ما به سوی پروردگار خویش باز مىگردیم .

 

 

دعای هنگام وارد شدن به مسجد:

((بِسمِ اللهِ، والصَّلاةُ والسَّلامُ على رسولِ اللهِ، اللَّهُمَّ افْتَحْ لِی أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ))([xviii][18]) .

به نام خدا؛ درود و سلام بر رسول خدا باد. خدایا دروازه های نیكى و احسانت را برمن بگشا.