برای بازدید از فروشگاه اینترنتی حوزه ی علمیه عرفانیه عرفان آباد اینجا کلیک کنید
تحقیقات : محمد عثمان سراج الدین نقشبندی
فرستنده ErfanAbad در تاریخ ۱۳۸۷/۸/۱۰ ۲۰:۳۰:۰۰ (1089 بار خوانده شده)

*
شیخ محمدعثمان سراج الدین نقشبندی قدّس سرّه

شیخ محمد عثمان سراج الدین فرزند شیخ علاءالدین است. وی در سال 1314 هجری قمری مطابق با سال 1275 شمسی و 1896 میلادی در صفی آباد جوانرود کرمانشاه از عفیفه زنی به اسم «نوریجان خانم» که دختر «حاج شیخ محمد صادق وزیری سرو آباد ملقب به نایب الحکومت» بود متولد شد. وی در همان سنین کودکی به همراه برادرش مولانا خالد به تحصیل علوم دینی پرداخت و از پنج سالگی در حلقه ی ختم صوفیان نیز حاضر بود. ادبیات عرب و فارسی را در مدارس دینی بیاره و درود شریف آموخت و قرائت قرآن را از قاری مشهور مصری، شیخ مصطفی اسماعیل و تفسیر قرآن را از علامه سید حسین طاربوغی ساوجبلاغی فرا گرفت. از اساتید بنام و مشهور شیخ می توان به ملا عبدالکریم خانه شوری اشاره نمود که مدتی نزد ایشان تلمذ نمود. محمد عثمان، در عرفان، بیشتر تحت نظر والد خویش بوده، اما چنانکه خود گفته است، شیخ حسام الدین هم به او نظری داشته و شیخ، بودن خود را در یک ماه رمضان با حسام الدین، از بهترین اوقات عمرخود دانسته است. شیخ پس از اتمام دوران تحصیل، به دستور والد ماجد، پدر بزرگوار خویش حضرت شیخ علاءالدین نقشبندی قدس سره به اداره ی امور خانقاه ها مشغول شد. تا اینکه شیخ علاءالدین بعلت ناتوانی و کسالت، در سال 1332شمسی او را به بیاره شریف باز خواند. پس از مدتی شیخ علاءالدین در روز یکشنبه 15 رجب سال 1333 شمسی دار فانی را وداع گفت و بنابر وصیت ایشان، شیخ محمد عثمان سراج الدین بر مسند ارشاد نشست. در سال 1378 هجری قمری مطابق 1337 هجری شمسی و 1958 میلادی بعلت آشفتگی اوضاع سیاسی عراق، شیخ دوباره به دورد ایران باز گشت و تا سال 1400 هجری قمری در کمال محبوبیت به ارشاد و راهنمائی مردم پرداخت. شیخ محمد عثمان در این مدت، مسافرت های متعددی به اطراف داشت که یکی از آنها، سفر پرخیر و برکت ایشان در پائیز سال 1356 هجری شمسی به طوالش و ترکمان صحرا و دیدار وی از مریدان و دلباختگانش بود. پس از انقلاب اسلامی ایران و به سبب آشفتگی مرزهای غربی کشور شیخ در سال 1358 هجری شمسی دوباره به بیاره بازگشت. با شروع جنگ ایران و عراق، به بغداد و سپس به عمان نقل مکان کرد. مدتی مهمان اردن هاشمی بود. سپس به استانبول ترکیه هجرت کرده و تا زمان رحلت، همانجا مشغول ارشاد و راهنمائی مردم شد. وی، در ایام عمر، چند بار توفیق سفر حجاز و ادای فریضه ی حج را نیز یافته است. شیخ محمد عثمان سراج الدین ثانی، سرانجام پس از عمری طولانی در راه ارشاد و تربیت مریدان، در نخستین ساعات بامداد روز پنجشنبه 21 رمضان المبارک به سال 1417 هجری قمری مطابق11بهمن 1375 و 31 ژانویه 1997 میلادی در کمال آرامش جان به جان آفرین تسلیم کرده و دار فانی را وداع گفت. وفات او ضایعه ای جبران ناپذیر و حادثه ای دردناک در قلبهای مشتاقان و مریدان و علاقمندان وی بود. روحش شاد و یادش گرامی باد.
در مه روزه، ببردش سوی خویش
قلب دلداران عرفان کرد ریش
وا اَسَفا! سر رشته ی اظهار، رفت
شیخ ما، علامه ی اعصار، رفت
از تألیفات و آثار وی می توان به تفسیر سوره ی تین، سراج القلوب و دو دیوان شعر به زبانهای کردی و فارسی اشاره کرد. شیخ در طب سنتی ید طولایی داشت و برای بیماری های صعب العلاج نسخه های ابتکاری تجویز می نمود. شیخ، پیر مرد و در عین حال شاداب، خوش ذوق، عالم، ادیب، شاعر، نویسنده و عارف بزرگی بود. میگویند: در ایام سلوک، در طول یک سال جز آب و نان چیز دیگری بر لب نمی نهاده است. ایشان در غیر از کردستان ایران و عراق و ترکمان صحرا، در لبنان، ترکیه، مصر، عربستان سعودی، اردن، سودان و دیگر کشورهای آسیایی، اروپایی و آفریقایی مریدان و منسوبان فراوانی دارد.
«والسلام علیكم و رحمه الله و بركاته»